Zolder (België), 11 augustus 2008 – Twee enerverende races en een nieuwe koploper in de Formido Swift Cup. Dat was de spectaculaire uitkomst van het vijfde raceweekend uit het Formido Swift Cup-seizoen 2008. Op het Belgische circuit van Zolder wonnen Tim van Gog en Karel Verspaget afgelopen weekeinde beiden een manche. De broers Jasper en Robbert Bijl kenden in de tweede race hun beste resultaat. Met een 9de, respectievelijk 12de plek scoorden de coureurs uit Hoogland allebei kampioenschapspunten.   Omdat de marges in de Formido Swift Cup bijzonder klein zijn, zijn er dit jaar vele verschillende namen aan kop te vinden. Zo noteerde de opstapklasse voor jeugdig racetalent tijdens het vijfde raceweekend ook de vijfde verschillende winnaar van de kwalificatie. Na Hans Bos (Paasraces), Jasper Bijl (Pinksteren), Sandra Douma (Jubileumraces) en Marcel Dekker (Assen) was het nu Carlo Bermes die tijdens de officiële tijdtraining de snelste tijd noteerde.   Faire strijd Tijdens de eerste manche ontspon zich een harde, spannende en tevens faire strijd. Er werd bijzonder clean gereden, waardoor geen enkele coureur met schade langs de baan belandde. Tim van Gog bevestigde eens te meer zijn goede vorm door wederom naar de winst te rijden. De Haarlemmer profiteerde optimaal van een marginaal foutje van pole position-man Carlo Bermes, waardoor Van Gog de koppositie greep en deze vervolgens niet meer afstond. Hans Bos volgde bij de finish op nog geen twee tienden van een seconde, terwijl Sandra Douma met stek 3 wederom goed punten scoorde voor het klassement. Jasper en Robbert Bijl hadden het moeilijk en finishten als 19de en 21ste.   Tweede heat Tijdens de tweede race gebeurde er bijzonder veel. Terwijl de Formido Swift Cup zo langzamerhand de finale van het tweede raceseizoen ingaat, willen de coureurs blijkbaar strijden voor elk punt. Gevolg was dat de in de kopgroep terug te vinden rijders als onder meer Jeroen den Boer, Hans Bos en Niels Langeveld elk een drive through penalty of tijdstraf kregen opgelegd. Volgens de wedstrijdleiding hadden zij iets te enthousiast geracet. Tim van Gog had de pech dat hij door de concurrentie uit de wedstrijd werd getikt, waardoor hij kostbare punten liet liggen. Karel Verspaget (winnaar tweede race), Sandra Douma (tweede en nieuwe koploper in de Formido Swift Cup) en de voor het eerst bij de beste drie eindigende Alexander Keijzers profiteerden van de fouten van de tegenstrevers. Opvallend was bovendien de prachtige vierde plaats van de pas 16-jarige Jeroen Slaghekke, die zich vanaf de 27ste startpositie magistraal naar voren had geracet.
Veel beter Deze tweede race verliep voor de broers Bijl stukken beter dan de eerste manche. ,,Ik heb het in de openingswedstrijd nog wel naar mijn zin gehad’’, vertelde Robbert Bijl. ,,Maar omdat ik slechts als 24ste had gekwalificeerd, moest ik vanuit het achterveld beginnen. Ik kwam nog iets naar voren naar stek 21. Maar tijdens de wedstrijd op zondag ging het veel beter. Ik had direct al een goede start, zag van alles op de baan gebeuren en wist daar mooi omheen te sturen. Bovendien durf ik altijd erg laat te remmen en dat is een groot voordeel hier op het circuit van Zolder. Al met al heb ik lekker gereden en heb ik met plaats 12 eindelijk mijn eerste kampioenschapspuntjes veroverd. Daar ben ik uiteraard heel blij mee’’, aldus Robbert Bijl.   Jojo Jasper Bijl kende een beetje een jojo-weekend. Nadat hij zich als 13de had gekwalificeerd, zakte hij in manche 1 terug naar plek 19, om vervolgens in de tweede heat op te rukken naar P9 en dus een nette toptienpositie. ,,Ik had in de eerste race slordig gereden. Ik kwam naast de baan, ging door het grind en verloor daardoor veel tijd en plaatsen’’, legde Jasper na afloop uit. ,,Ik was uit op revanche en dat ging goed. Bij de start van de tweede manche besloot ik er vol voor te gaan. Ik wilde rijden, rijden, rijden. Ondanks dat ik nog een keer spinde vanwege een glad oliespoor op de baan, heb ik de nodige plaatsen kunnen pakken. Met een nette klassering als resultaat. Bovendien zijn Robbert en ik beiden schadevrij gebleven dit weekend. Ik kan maar één ding concluderen: de Bijltjes zijn blij!’’   Spanning Met nog twee raceweekenden (A1GP op 5 oktober en Finaleraces op 26 oktober) en in totaal vier races te gaan, is de spanning aan kop bijzonder groot. Sandra Douma is met haar 132 punten allesbehalve zeker van de titel. Zowel Hans Bos als Jeroen den Boer volgt op slechts tien punten achterstand. Ook Tim van Gog doet met 113 punten zeker nog mee. Er zijn per rijder maximaal nog 88 punten te verdienen, dus er kan nog veel veranderen in de spannende Formido Swift Cup.  

Assen, 7 juli 2008 -  De Formido Swift Cup heeft afgelopen weekend tijdens het Dutch Power Pack Festival op het TT-circuit van Assen voor veel spektakel gezorgd. Terwijl Tim van Gog een dubbele zege boekte, kenden ook de gebroeders Jasper en Robbert een ‘superweekend’. ,,We hadden vijftig gasten en sponsors op bezoek. We hebben het met zijn allen erg naar ons zin gehad’’, aldus de spontane racebroers uit Hoogland.   De Formido Swift Cup is al het hele seizoen spannend. Ondanks de kleine verschillen in het fraaie deelnemersveld vol flitsende Suzuki Swifts, lijken de marges met de race nóg minimaler te worden – zo bleek maar weer eens tijdens de twee prachtige heats die afgelopen weekend op het vermaarde TT-asfalt van Assen zijn verreden.   Recordtempo Hoe competitief het veld dit jaar is, bleek al tijdens de kwalificaties. Na Hans Bos (Paasraces), Jasper Bijl (Pinksteren) en Sandra Douma (Jubileumraces) was het op Assen weer een andere rijder die de pole-position wist te pakken. Leuk was het om te zien dat het Marcel Dekker was die dit keer de eerste pole uit zijn raceloopbaan veroverde. ,,Helaas hadden wij vooraf niet kunnen testen op Assen, waardoor wij tijdens de kwalificatie niet verder konden komen dan de 18de en 23ste tijd’’, stelden Jasper en Robbert vast. Race 1 Marcel Dekker had tijdens de eerste manche de pech dat zijn start fractioneel te vroeg was. Daardoor kreeg hij van de wedstrijdleiding een zogenoemde drive through penalty opgelegd. Omdat hij daardoor een keer langzaam door de pitstraat moest rijden, verloor hij de kop. Die werd nu een prooi voor Haarlemmer Tim van Gog. De regerend vice-kampioen van de Formido Swift Cup is zijn slechte begin van het seizoen flink aan het goed maken. Want na een sterk optreden tijdens de recente Jubileumraces op Zandvoort, bleek hij ook op de Drentse piste niet te houden. ,,Al moest ik er wel ongelooflijk hard voor knokken’’, gaf Van Gog zijn concurrenten een welverdiende pluim.   Spannende ontknoping Hoe hard Van Gog voor de winst moest vechten, bleek uit de minimale marge die hij aan het eind van de race over 12 ronden (ongeveer 54 kilometer) over had. Zo volgden Niels Langeveld (tweede op 0,314 seconde), Carlo Bermes (derde op 0,551) en Karel Verspaget (vierde op 0,882) binnen een tel van de winnaar!
Tweede manche Ook tijdens de tweede manche was er een fraaie strijd om de zege. Tim van Gog zag wederom Langeveld en Bermes in zijn kielzog. ,,Ik verschakelde me in de laatste bocht en nu zaten ze nog meer in mijn nek te hijgen’’, aldus Van Gog, die nu slechts 0,101 seconde op rookie Langeveld overhield en amper 0,169 seconde op Bermes. Sandra Douma was dit weekend in Assen met twee zesde plaatsen algemeen wederom de snelste dame. Jeroen den Boer miste dit weekend met een vijfde en vierde plek weliswaar het podium, maar hij nam wel alleen de leiding in het tussenklassement.   Extra sfeer Jasper en Robbert Bijl vonden het jammer dat ze niet op voorhand hadden kunnen trainen op het circuit van Assen. ,,Daardoor kwamen we in de kwalificatie te kort’’, vertelde Jasper. ,,En als je tijdens de kwalificatie moet toegeven, begin je de races te ver naar achteren. Ik heb me uiteindelijk wel twee keer naar plaats 15 kunnen vechten, dus heb me beide keren in de punten kunnen rijden.’’ Robbert Bijl: ,,Ik heb vooral lekker geknokt met Paul Flinterman en heb een aantal keer mooie inhaalacties bij de Strubben kunnen uitvoeren. Dat was leuk. Het was vooral mooi dat veel van onze ondersteuners naar Assen waren gekomen. Iedereen had een leuke dag, was tevreden. Als er zoveel mensen naar je komen kijken, geeft dat extra sfeer. Dat was duidelijk te merken. Wat een superweekend’’, aldus de Bijltjes. Tweede manche Ook tijdens de tweede manche was er een fraaie strijd om de zege. Tim van Gog zag wederom Langeveld en Bermes in zijn kielzog. ,,Ik verschakelde me in de laatste bocht en nu zaten ze nog meer in mijn nek te hijgen’’, aldus Van Gog, die nu slechts 0,101 seconde op rookie Langeveld overhield en amper 0,169 seconde op Bermes. Sandra Douma was dit weekend in Assen met twee zesde plaatsen algemeen wederom de snelste dame. Jeroen den Boer miste dit weekend met een vijfde en vierde plek weliswaar het podium, maar hij nam wel alleen de leiding in het tussenklassement.   Extra sfeer Jasper en Robbert Bijl vonden het jammer dat ze niet op voorhand hadden kunnen trainen op het circuit van Assen. ,,Daardoor kwamen we in de kwalificatie te kort’’, vertelde Jasper. ,,En als je tijdens de kwalificatie moet toegeven, begin je de races te ver naar achteren. Ik heb me uiteindelijk wel twee keer naar plaats 15 kunnen vechten, dus heb me beide keren in de punten kunnen rijden.’’ Robbert Bijl: ,,Ik heb vooral lekker geknokt met Paul Flinterman en heb een aantal keer mooie inhaalacties bij de Strubben kunnen uitvoeren. Dat was leuk. Het was vooral mooi dat veel van onze ondersteuners naar Assen waren gekomen. Iedereen had een leuke dag, was tevreden. Als er zoveel mensen naar je komen kijken, geeft dat extra sfeer. Dat was duidelijk te merken. Wat een superweekend’’, aldus de Bijltjes.

De coureurs uit de Formido Swift Cup én de autosporttoeschouwers zijn de grote winnaar van de Jubileumraces, die zondag 1 juni op het 60-jarige Circuit Park Zandvoort zijn gehouden. In dé nationale klasse voor jeugdig racetalent schotelden de 26 rijders het publiek een waar spektakel voor. ,,Dit waren in de Formido Swift Cup de mooiste en spannendste races ooit’’, zeiden de coureurs in koor. Jasper Bijl (Hoogland) zag een sterke inhaalrace beloond met een zevende plaats in race twee. Ook zijn broer Robbert Bijl (Amersfoort) wist in de tweede wedstrijd de nodige plaatsen goed te maken en passeerde als 18de de finish.   De Formido Swift Cup wordt met het weekend spannender. De coureurs groeien qua niveau steeds dichter naar elkaar toe, waardoor de races voor de rijders én het publiek steeds leuker zijn. ,,Dit is de nationale autosportcup waarin het gebeurt’’, zei de aanwezige general manager Marten Loedeman van Suzuki-importeur B.V. NIMAG dan ook tevreden. Recordtempo Al tijdens de kwalificatie bleek dat de onderlinge verschillen steeds kleiner worden. Na Hans Bos (Paasraces) en Jasper Bijl (Pinksteren) was het dit keer Sandra Douma die tijdens de officiële tijdtraining de snelste was en daardoor de pole-position veroverde. Tijdens de kwalificatie zat er tussen de eerste vijftien coureurs minder dan één seconde verschil. Het is een teken van een volwassen en competitief sterke merkencup; een status die de Formido Swift Cup in recordtempo heeft bereikt. Spektakelstuk De rijders uit de Formido Swift Cup werkten tijdens de Jubileumraces twee manches af. Vooral de eerste heat over twaalf ronden (ongeveer 50 kilometer) was een spektakelstuk van begin tot het eind. Met soms drie wagens breed over het asfalt op de bocht afracen en talloze inhaalacties, was er veel te beleven op de jubilerende racepiste. Tot op de finish was onduidelijk wie er met de zege aan de haal zou gaan. Entertaining Hans Bos veroverde uiteindelijk met hard werken de zege. De klassementsleider bleef Tim van Gog (tweede) en Karel Verspaget (derde) nipt voor. Dat Sandra Douma op de vierde plaats een luttele 0,648 seconde toegaf op Hans Bos, geeft wel aan hoe ongelooflijk spannend en entertaining de Formido Swift Cup was.
Tweede heat Tijdens de tweede manche was er wederom een fraaie strijd in het complete veld. In de slotfase had Karel Verspaget de pech dat hij een tik kreeg van Hans Bos, waardoor hij uitviel en Bos een straf kreeg van 30 seconden en kostbare punten verloor. Tim van Gog reed vrijwel de gehele manche aan de leiding en won terecht. Sandra Douma (tweede) en de sterke Swift Cup-rookie Jeroen den Boer (derde) profiteerden van de manoeuvre tussen Bos en Verspaget. Marcel Dekker rijdt ook steeds beter en finishte als vierde. In de tussenstand achterhaalde Den Boer zijn rivaal Bos en staat Douma sterk derde.   Jasper Bijl scoort Jasper Bijl legde in de kwalificatie beslag op een dertiende positie en ging in race één ook op deze plek over de finish. Wedstrijd twee bracht de man uit Hoogland na een fraaie inhaalrace op een keurige zevende positie. “Met dit resultaat ben ik tevreden. In de eerste race verloor ik een paar plekken maar kon later ook weer een paar rijders terugpakken waardoor ik weer op de dertiende plaats uitkwam. Bij race twee verliep de start veel beter en na constante gevechten kon ik opklimmen naar de zevende positie. In de laatste ronde ging ik naast Carlo Bermes op de bocht af. We remden allebei laat en ik moest met twee wielen door het grind maar kon hem toch passeren.”   Robbert Bijl: “Veel geleerd” Ook Robbert Bijl was meer te spreken over race twee dan race één. De eerste wedstrijd startte de inwoner van Amersfoort als 23ste en ging ook op deze plaats over de finish. In race twee wist Robbert Bijl de nodige plaatsen goed te maken en werd als 18de geklasseerd. “In de eerste race was de wegligging niet goed. Ik zat niet lekker in mijn ritme en de balans in de auto was niet zoals die moest zijn. Na de eerste race hebben we de afstelling flink veranderd en aan de voorkant nieuwe banden gemonteerd. Dat werkte een stuk beter. Ik wist een paar rijders te passeren maar spinde toen ik in een gevecht was met Pieter Schothorst. Ik verloor daardoor weer een paar plekken. Ik probeerde het gat nog te dichten maar toen was het al de laatste ronde. We hebben in ieder geval weer veel geleerd van dit weekend.” Tweede heat Tijdens de tweede manche was er wederom een fraaie strijd in het complete veld. In de slotfase had Karel Verspaget de pech dat hij een tik kreeg van Hans Bos, waardoor hij uitviel en Bos een straf kreeg van 30 seconden en kostbare punten verloor. Tim van Gog reed vrijwel de gehele manche aan de leiding en won terecht. Sandra Douma (tweede) en de sterke Swift Cup-rookie Jeroen den Boer (derde) profiteerden van de manoeuvre tussen Bos en Verspaget. Marcel Dekker rijdt ook steeds beter en finishte als vierde. In de tussenstand achterhaalde Den Boer zijn rivaal Bos en staat Douma sterk derde.   Jasper Bijl scoort Jasper Bijl legde in de kwalificatie beslag op een dertiende positie en ging in race één ook op deze plek over de finish. Wedstrijd twee bracht de man uit Hoogland na een fraaie inhaalrace op een keurige zevende positie. “Met dit resultaat ben ik tevreden. In de eerste race verloor ik een paar plekken maar kon later ook weer een paar rijders terugpakken waardoor ik weer op de dertiende plaats uitkwam. Bij race twee verliep de start veel beter en na constante gevechten kon ik opklimmen naar de zevende positie. In de laatste ronde ging ik naast Carlo Bermes op de bocht af. We remden allebei laat en ik moest met twee wielen door het grind maar kon hem toch passeren.”   Robbert Bijl: “Veel geleerd” Ook Robbert Bijl was meer te spreken over race twee dan race één. De eerste wedstrijd startte de inwoner van Amersfoort als 23ste en ging ook op deze plaats over de finish. In race twee wist Robbert Bijl de nodige plaatsen goed te maken en werd als 18de geklasseerd. “In de eerste race was de wegligging niet goed. Ik zat niet lekker in mijn ritme en de balans in de auto was niet zoals die moest zijn. Na de eerste race hebben we de afstelling flink veranderd en aan de voorkant nieuwe banden gemonteerd. Dat werkte een stuk beter. Ik wist een paar rijders te passeren maar spinde toen ik in een gevecht was met Pieter Schothorst. Ik verloor daardoor weer een paar plekken. Ik probeerde het gat nog te dichten maar toen was het al de laatste ronde. We hebben in ieder geval weer veel geleerd van dit weekend.”

Na de sneeuwbuien van Pasen kende het tweede raceweekend uit de Formido Swift Cup totaal andere omstandigheden. Onder een stralende zon zorgden de 29 Swift-coureurs op Circuit Park Zandvoort voor een prachtig spektakel. De door Karel Verspaget gewonnen Pinksterraces boeiden de 14.500 toeschouwers van de eerste tot de laatste minuut. Jasper Bijl (Amersfoort) baarde opzien door in de kwalificatie de pole-position voor zich op te eisen en in race twee op te klimmen van plaats 27 naar 12. Robbert Bijl (Amersfoort) zag zijn inhaalraces door acties van derden eindigen.   Al tijdens de kwalificatie op zaterdag 10 mei bleek dat het niveau van de Formido Swift Cup enorm in de lift zit. Steeds meer coureurs nemen bij nationale topcoureurs privéles om de fijne kneepjes van het autosportvak te leren. ,,Wil je echt kunnen meekomen en nog beter leren racen, is het verstandig te gaan lessen met een ervaren coureur'', legt Formido Swift Cup-rijder Jasper Bijl uit, wiens aanpak direct resultaat opleverde. ,,Met de Paasraces kwam ik niet verder dan de 19de kwalificatietijd, nu pakte ik – na twee keer privéles te hebben genomen – tijdens de officiële tijdtraining mijn eerste pole-position ooit. Ik ben zelf nog beduusd van dit succes'', aldus de racende Suzuki-verkoper uit Hoogland. Close Racing Bij een echte merkencup hoort ook close racing. Nu dé nieuwe opstapklasse van de nationale racerij ruim één jaar bestaat, kruipen de Swift-rijders ook qua niveau steeds dichter bij elkaar. Tijdens de kwalificatie zat er tussen de eerste vijftien coureurs slechts één seconde verschil. Het is een teken dat de cup en de rijders een volwassen uitstraling krijgen.
Race 1 Jasper Bijl kon op racedag (maandag 12 mei) niet profiteren van zijn pole-position. Tijdens de opwarmronde raakte hij bij het opwarmen van zijn banden van de baan. Dat opende voor de als tweede gekwalificeerde Karel Verspaget de weg naar succes. Verspaget pakte na de start resoluut de leiding. Hij moest weliswaar hard werken om de sterke Swift-rookie Jeroen den Boer (tweede), klassementsleider Hans Bos (derde), de rapste dame Sandra Douma (vierde) en regerend vice-kampioen Tim van Gog (vijfde) achter zich te houden. Maar Verspaget kweet zich prima van zijn taak en won gedecideerd. Robbert Bijl zag net als zijn broer Jasper de finishvlag niet omdat hij door een andere rijder werd aangetikt.
Tweede manche Tijdens de tweede Formido Swift-race van de dag liet Karel Verspaget zien dat zijn zege eerder op de dag geen gelukje was geweest. Dit keer reed hij met een voorsprong van bijna tien tellen riant naar de winst. Achter de wederom als tweede finishende Jeroen den Boer was het de pas 16-jarige Pieter Schothorst die in zijn tweede Swift-weekend ooit zijn eerste podiumplaats (derde) veroverde. Debutant Mark van der Aa werd knap zevende. Het geeft eens te meer aan dat de Formido Swift Cup terecht te boek staat als dé opstapklasse van nieuw racetalent. De tweede wedstrijd verliep voor Jasper Bijl een stuk beter. Van de 27ste en laatste startplaats begonnen wist hij na een fraaie inhaalrace op te rukken naar de twaalfde positie. Zijn broer Robbert was minder gelukkig. Opnieuw werd hij slachtoffer van een iets te harde actie van een concurrent en zag de finishvlag niet.   Supersnel Jasper Bijl was met zijn pole-position de verrassing van de kwalificatie. "Hier had ik niet van durven dromen. Ik had veel getraind met de ervaren coureur Danny van Dongen en dat wierp zijn vruchten af. Bij het opwarmen van de banden ging het in de aanloopronde echter mis. Ik voelde toch wel veel druk. Het was voor mij immers ook de eerste keer en had dit nog nooit meegemaakt. Ik was gewoon iets te agressief. Ik ben het team ontzettend dankbaar dat het ze gelukt is de auto voor de tweede race weer klaar te krijgen. Vanaf de 27ste startplaats heb ik het eerst even rustig aan gedaan. Toen ik voelde dat het goed ging ben ik gaan inhalen en kwam op een twaalfde plaats uit. Met dit resultaat ben ik erg blij."   Jammer Robbert Bijl zag twee fraaie races door toedoen van anderen voortijdig eindigen. "Ik begon race één als 23ste en was op weg naar de 13de plaats toen die rijder toch naar binnen sneed en me vol raakte. Daarmee was het meteen over. In de tweede race gebeurde precies hetzelfde. Ik zat in de Tarzanbocht al naast iemand toen die toch de ideale lijn pakte en me raakte. De sporing was weg en toen begon de temperatuur van de motor ook nog op te lopen. Erg jammer want de snelheid was er."   Tweede manche Tijdens de tweede Formido Swift-race van de dag liet Karel Verspaget zien dat zijn zege eerder op de dag geen gelukje was geweest. Dit keer reed hij met een voorsprong van bijna tien tellen riant naar de winst. Achter de wederom als tweede finishende Jeroen den Boer was het de pas 16-jarige Pieter Schothorst die in zijn tweede Swift-weekend ooit zijn eerste podiumplaats (derde) veroverde. Debutant Mark van der Aa werd knap zevende. Het geeft eens te meer aan dat de Formido Swift Cup terecht te boek staat als dé opstapklasse van nieuw racetalent. De tweede wedstrijd verliep voor Jasper Bijl een stuk beter. Van de 27ste en laatste startplaats begonnen wist hij na een fraaie inhaalrace op te rukken naar de twaalfde positie. Zijn broer Robbert was minder gelukkig. Opnieuw werd hij slachtoffer van een iets te harde actie van een concurrent en zag de finishvlag niet.   Supersnel Jasper Bijl was met zijn pole-position de verrassing van de kwalificatie. "Hier had ik niet van durven dromen. Ik had veel getraind met de ervaren coureur Danny van Dongen en dat wierp zijn vruchten af. Bij het opwarmen van de banden ging het in de aanloopronde echter mis. Ik voelde toch wel veel druk. Het was voor mij immers ook de eerste keer en had dit nog nooit meegemaakt. Ik was gewoon iets te agressief. Ik ben het team ontzettend dankbaar dat het ze gelukt is de auto voor de tweede race weer klaar te krijgen. Vanaf de 27ste startplaats heb ik het eerst even rustig aan gedaan. Toen ik voelde dat het goed ging ben ik gaan inhalen en kwam op een twaalfde plaats uit. Met dit resultaat ben ik erg blij."   Jammer Robbert Bijl zag twee fraaie races door toedoen van anderen voortijdig eindigen. "Ik begon race één als 23ste en was op weg naar de 13de plaats toen die rijder toch naar binnen sneed en me vol raakte. Daarmee was het meteen over. In de tweede race gebeurde precies hetzelfde. Ik zat in de Tarzanbocht al naast iemand toen die toch de ideale lijn pakte en me raakte. De sporing was weg en toen begon de temperatuur van de motor ook nog op te lopen. Erg jammer want de snelheid was er."   Race 1 Jasper Bijl kon op racedag (maandag 12 mei) niet profiteren van zijn pole-position. Tijdens de opwarmronde raakte hij bij het opwarmen van zijn banden van de baan. Dat opende voor de als tweede gekwalificeerde Karel Verspaget de weg naar succes. Verspaget pakte na de start resoluut de leiding. Hij moest weliswaar hard werken om de sterke Swift-rookie Jeroen den Boer (tweede), klassementsleider Hans Bos (derde), de rapste dame Sandra Douma (vierde) en regerend vice-kampioen Tim van Gog (vijfde) achter zich te houden. Maar Verspaget kweet zich prima van zijn taak en won gedecideerd. Robbert Bijl zag net als zijn broer Jasper de finishvlag niet omdat hij door een andere rijder werd aangetikt.
Tweede manche Tijdens de tweede Formido Swift-race van de dag liet Karel Verspaget zien dat zijn zege eerder op de dag geen gelukje was geweest. Dit keer reed hij met een voorsprong van bijna tien tellen riant naar de winst. Achter de wederom als tweede finishende Jeroen den Boer was het de pas 16-jarige Pieter Schothorst die in zijn tweede Swift-weekend ooit zijn eerste podiumplaats (derde) veroverde. Debutant Mark van der Aa werd knap zevende. Het geeft eens te meer aan dat de Formido Swift Cup terecht te boek staat als dé opstapklasse van nieuw racetalent. De tweede wedstrijd verliep voor Jasper Bijl een stuk beter. Van de 27ste en laatste startplaats begonnen wist hij na een fraaie inhaalrace op te rukken naar de twaalfde positie. Zijn broer Robbert was minder gelukkig. Opnieuw werd hij slachtoffer van een iets te harde actie van een concurrent en zag de finishvlag niet.   Supersnel Jasper Bijl was met zijn pole-position de verrassing van de kwalificatie. "Hier had ik niet van durven dromen. Ik had veel getraind met de ervaren coureur Danny van Dongen en dat wierp zijn vruchten af. Bij het opwarmen van de banden ging het in de aanloopronde echter mis. Ik voelde toch wel veel druk. Het was voor mij immers ook de eerste keer en had dit nog nooit meegemaakt. Ik was gewoon iets te agressief. Ik ben het team ontzettend dankbaar dat het ze gelukt is de auto voor de tweede race weer klaar te krijgen. Vanaf de 27ste startplaats heb ik het eerst even rustig aan gedaan. Toen ik voelde dat het goed ging ben ik gaan inhalen en kwam op een twaalfde plaats uit. Met dit resultaat ben ik erg blij."   Jammer Robbert Bijl zag twee fraaie races door toedoen van anderen voortijdig eindigen. "Ik begon race één als 23ste en was op weg naar de 13de plaats toen die rijder toch naar binnen sneed en me vol raakte. Daarmee was het meteen over. In de tweede race gebeurde precies hetzelfde. Ik zat in de Tarzanbocht al naast iemand toen die toch de ideale lijn pakte en me raakte. De sporing was weg en toen begon de temperatuur van de motor ook nog op te lopen. Erg jammer want de snelheid was er."   Tweede manche Tijdens de tweede Formido Swift-race van de dag liet Karel Verspaget zien dat zijn zege eerder op de dag geen gelukje was geweest. Dit keer reed hij met een voorsprong van bijna tien tellen riant naar de winst. Achter de wederom als tweede finishende Jeroen den Boer was het de pas 16-jarige Pieter Schothorst die in zijn tweede Swift-weekend ooit zijn eerste podiumplaats (derde) veroverde. Debutant Mark van der Aa werd knap zevende. Het geeft eens te meer aan dat de Formido Swift Cup terecht te boek staat als dé opstapklasse van nieuw racetalent. De tweede wedstrijd verliep voor Jasper Bijl een stuk beter. Van de 27ste en laatste startplaats begonnen wist hij na een fraaie inhaalrace op te rukken naar de twaalfde positie. Zijn broer Robbert was minder gelukkig. Opnieuw werd hij slachtoffer van een iets te harde actie van een concurrent en zag de finishvlag niet.   Supersnel Jasper Bijl was met zijn pole-position de verrassing van de kwalificatie. "Hier had ik niet van durven dromen. Ik had veel getraind met de ervaren coureur Danny van Dongen en dat wierp zijn vruchten af. Bij het opwarmen van de banden ging het in de aanloopronde echter mis. Ik voelde toch wel veel druk. Het was voor mij immers ook de eerste keer en had dit nog nooit meegemaakt. Ik was gewoon iets te agressief. Ik ben het team ontzettend dankbaar dat het ze gelukt is de auto voor de tweede race weer klaar te krijgen. Vanaf de 27ste startplaats heb ik het eerst even rustig aan gedaan. Toen ik voelde dat het goed ging ben ik gaan inhalen en kwam op een twaalfde plaats uit. Met dit resultaat ben ik erg blij."   Jammer Robbert Bijl zag twee fraaie races door toedoen van anderen voortijdig eindigen. "Ik begon race één als 23ste en was op weg naar de 13de plaats toen die rijder toch naar binnen sneed en me vol raakte. Daarmee was het meteen over. In de tweede race gebeurde precies hetzelfde. Ik zat in de Tarzanbocht al naast iemand toen die toch de ideale lijn pakte en me raakte. De sporing was weg en toen begon de temperatuur van de motor ook nog op te lopen. Erg jammer want de snelheid was er."  

Robbert Bijl toont progressie in Formido Swift Cup bij start autosportseizoen 2008   In een prachtig wisselend decor van sneeuwbuien en zonnige perioden is op Tweede Paasdag het tweede seizoen in de Formido Swift Cup op spectaculaire wijze van start gegaan. In dé opstapklasse voor nationaal racetalent grepen de jonge honden de macht. Terwijl de 20-jarige Hans Bos uit Gorinchem in beide races zegevierde, wisten ook de even oude debutanten Jeroen den Boer (tweede in heat 1) en Niels Langeveld (derde in manche 1) het podium te bereiken. De meer ervaren Sandra Douma (tweede in race 2) en Bart van Raamsdonk (derde in heat 2) mochten eveneens het ereschavot beklimmen. Robbert Bijl uit Hoogland toonde tijdens het weekend progressie door steeds iets verder op te klimmen naar voren.   De Formido Swift Cup kende bij de start van het tweede seizoen van de succesvolle merkencup een mooi startveld. Begon de nieuwe racedivisie vorig jaar met 15 mannen en vrouwen, dit keer stonden er met de traditionele Paasraces al bijna twee keer zoveel Swift-coureurs op de grid. Met 27 rijders, inclusief tien debutanten, was de Formido Swift Cup met Pasen de grootste raceklasse die op Circuit Park Zandvoort in actie kwam. Uniek voor een cup die nog maar twaalf maanden bestaat!   Ambitie De Formido Swift Cup mikt vooral op jeugdige rijders tussen de 15 en 21 jaar. Deze groep opkomende talenten toonde tijdens de Paasdagen duidelijk hun ambitie en potentie. De 20-jarige Hans Bos was tijdens de eerste van twee verreden Formido Swift-races samen met generatiegenoot Jeroen den Boer (Waddinxveen) een klasse apart. Terwijl de sneeuwvlokken naar beneden vielen, reden de twee jonge honden langzaam maar zeker weg bij de rest van het Suzuki-veld. Dat de twee talenten elkaar weinig toegaven, bleek wel uit het feit dat Den Boer met zijn snelste ronde van 2 minuut en 9,321 seconden slechts 0,003 seconde rapper was dan Bos. De snelste raceronde leverde Jeroen den Boer voor het kampioenschap een bonuspunt op.   Eerste zege Hoewel Den Boer in rondetijd iets sneller was, hield Bos wel de koppositie vast en veroverde hij de eerste zege uit zijn autosportloopbaan. Achter de als tweede afgevlagde Den Boer, was het de eveneens 20-jarige debutant Niels Langeveld (Sassenheim) die knap derde werd en de laatste podiumplaats veroverde.   Ook Bart van Raamsdonk (Kapellen België, 4de), de sterk debuterende Carlo Bermes (Worrstadt Duitsland, 5de), Martin van Rossen junior (Utrecht, 6de), Sandra Douma  (Naarden, 7de), Marcel Dekker (Krimpen aan den IJssel, 8ste), Suzanne Jager (Haarlem, 9de) en Jeroen Slaghekke (Wassenaar, 10de) reden zich nog in de toptien. Bij de dames won Sandra Douma voor Suzanne Jager (Haarlem) en Kim van den Berg (Harderwijk). De debuterende Maaike de Wit (Rotterdam), die op Tweede Paasdag haar 21ste verjaardag vierde, werd als vierde 'Lady' geklasseerd.   Tweede race Tijdens de tweede manche reden de coureurs hun 12 ronden (50 kilometer) onder veel drogere omstandigheden. Tijdens de spannende heat ontstond er op het Zandvoortse asfalt een kopgroep van vijf piloten die elkaar nauwelijks iets toegaven. Hans Bos en zijn ploeggenoot bij Team Bleekemolen Bart van Raamsdonk pakten de eerste twee posities, waarachter Jeroen den Boer, Sandra Douma en Niels Langeveld binnen anderhalve seconde volgden. Douma, die tijdens de kwalificatie nog teleurstelde met plek 14, reed uitermate sterk. Met nog twee ronden te gaan, passeerde de snelle 'lady' met een fraaie actie Jeroen den Boer, waarna ze in de slotfase ook nog Bart van Raamsdonk verschalkte. Achter Hans Bos (weer eerste) pakte Douma de tweede stek en Van Raamsdonk veroverde de derde podiumplaats. Jeroen den Boer (4de), Niels Langeveld (5de), Carlo Bermes (6de), Peter Schreurs (Rijssen, 7de), Jeroen Slaghekke (8ste), Marcel Dekker (9de) en Karel Verspaget (Ede, 10de) completeerden de toptien.   Robbert Bijl Hooglander Robbert Bijl kende een Paasweekend waarbij hij gestaag progressie boekte. Nadat de 34-jarige coureur in de kwalificatie tot startpositie 25 was gekomen, noteerde Bijl in de eerste race plek 21. In de tweede manche reed de man die eind vorig jaar debuteerde in de Formido Swift Cup zich nog iets meer naar voren en werd Bijl afgevlagd als 19de. ,,Vanwege de sterk wisselende weersomstandigheden moesten we in race 1 de gok nemen op welke banden te starten. Mijn broer Jasper en ik gingen beiden voor de regenafstelling, maar dat bleek achteraf helaas de verkeerde keuze. Tijdens de natte sneeuwbui die in de beginfase van de race viel was ik nog aan het juichen, maar de neerslag hield helaas snel op. Doordat het asfalt rap opdroogde, sleten mijn regenbanden snel en had ik in de slotfase weinig grip. In de tweede race was het droog en ging het erg lekker. Ik kon nog wat coureurs inhalen. Dat geeft zeker vertrouwen voor de volgende wedstrijd'', aldus Robbert Bijl.   Mis gegokt Jasper Bijl had een goed gevoel aan zijn eerste raceweekend van het jaar overgehouden. "Ik heb lekker gereden. De weersomstandigheden waren zo wisselvallig. De eerste race hebben we een beetje gegokt en dat pakte verkeerd uit. Ik startte op regenbanden maar dat bleek de verkeerde keus te zijn. Op de opdrogende baan sleten mijn regenbanden zo hard dat ik alle kanten op gleed. Ik was blij dat ik als vijftiende over de finish kwam. De tweede race had ik een goede start en kon er meteen een stuk of twee voorbij. Daarna kreeg ik last van onderstuur waardoor ik dertiende werd. Het was een faire strijd." Ook Bart van Raamsdonk (Kapellen België, 4de), de sterk debuterende Carlo Bermes (Worrstadt Duitsland, 5de), Martin van Rossen junior (Utrecht, 6de), Sandra Douma  (Naarden, 7de), Marcel Dekker (Krimpen aan den IJssel, 8ste), Suzanne Jager (Haarlem, 9de) en Jeroen Slaghekke (Wassenaar, 10de) reden zich nog in de toptien. Bij de dames won Sandra Douma voor Suzanne Jager (Haarlem) en Kim van den Berg (Harderwijk). De debuterende Maaike de Wit (Rotterdam), die op Tweede Paasdag haar 21ste verjaardag vierde, werd als vierde 'Lady' geklasseerd.   Tweede race Tijdens de tweede manche reden de coureurs hun 12 ronden (50 kilometer) onder veel drogere omstandigheden. Tijdens de spannende heat ontstond er op het Zandvoortse asfalt een kopgroep van vijf piloten die elkaar nauwelijks iets toegaven. Hans Bos en zijn ploeggenoot bij Team Bleekemolen Bart van Raamsdonk pakten de eerste twee posities, waarachter Jeroen den Boer, Sandra Douma en Niels Langeveld binnen anderhalve seconde volgden. Douma, die tijdens de kwalificatie nog teleurstelde met plek 14, reed uitermate sterk. Met nog twee ronden te gaan, passeerde de snelle 'lady' met een fraaie actie Jeroen den Boer, waarna ze in de slotfase ook nog Bart van Raamsdonk verschalkte. Achter Hans Bos (weer eerste) pakte Douma de tweede stek en Van Raamsdonk veroverde de derde podiumplaats. Jeroen den Boer (4de), Niels Langeveld (5de), Carlo Bermes (6de), Peter Schreurs (Rijssen, 7de), Jeroen Slaghekke (8ste), Marcel Dekker (9de) en Karel Verspaget (Ede, 10de) completeerden de toptien.   Robbert Bijl Hooglander Robbert Bijl kende een Paasweekend waarbij hij gestaag progressie boekte. Nadat de 34-jarige coureur in de kwalificatie tot startpositie 25 was gekomen, noteerde Bijl in de eerste race plek 21. In de tweede manche reed de man die eind vorig jaar debuteerde in de Formido Swift Cup zich nog iets meer naar voren en werd Bijl afgevlagd als 19de. ,,Vanwege de sterk wisselende weersomstandigheden moesten we in race 1 de gok nemen op welke banden te starten. Mijn broer Jasper en ik gingen beiden voor de regenafstelling, maar dat bleek achteraf helaas de verkeerde keuze. Tijdens de natte sneeuwbui die in de beginfase van de race viel was ik nog aan het juichen, maar de neerslag hield helaas snel op. Doordat het asfalt rap opdroogde, sleten mijn regenbanden snel en had ik in de slotfase weinig grip. In de tweede race was het droog en ging het erg lekker. Ik kon nog wat coureurs inhalen. Dat geeft zeker vertrouwen voor de volgende wedstrijd'', aldus Robbert Bijl.   Mis gegokt Jasper Bijl had een goed gevoel aan zijn eerste raceweekend van het jaar overgehouden. "Ik heb lekker gereden. De weersomstandigheden waren zo wisselvallig. De eerste race hebben we een beetje gegokt en dat pakte verkeerd uit. Ik startte op regenbanden maar dat bleek de verkeerde keus te zijn. Op de opdrogende baan sleten mijn regenbanden zo hard dat ik alle kanten op gleed. Ik was blij dat ik als vijftiende over de finish kwam. De tweede race had ik een goede start en kon er meteen een stuk of twee voorbij. Daarna kreeg ik last van onderstuur waardoor ik dertiende werd. Het was een faire strijd."

Circuit Zolder Belgie, 4 en 5 augustus 2007

 
Ja, ja, het is alweer zover: het vierde raceweekend! Dit keer is het circuit van Zolder aan de beurt. Een circuit dat ligt in het land van onze zuiderburen.

 
Een week van te voren krijg ik alle papieren binnen. Hierin staat vermeld dat ik mij al op donderdag in moet schrijven en daar heb ik even niet op gerekend. Op het werk snel geregeld dat iemand voor mij kan werken en zodoende op donderdagochtend al vroeg  richting Zolder. Ik rijd in Nederland weg met mooi weer maar onderweg komen er steeds meer druppels uit de lucht vallen. En zoals jullie allemaal weten, in de  regen rijden is niet echt mijn ding. Naar- mate de dag vordert wordt het warmer en benauwder, maar ook droog!!!!

 
Het vervelende aan het weekend is dat er geen tijd is ingedeeld voor een vrije training. Er moet dus vrijwel direct gekwalificeerd worden  en dat terwijl ik nog nooit één rondje op dat circuit gereden heb. Dus wat doe je dan? Hetzelfde als wat je op TV altijd ziet, je gaat het circuit rond lopen en dat heb ik geweten: wat een eind, windstil en pal in de zon, de druppels lopen van mijn hoofd af.

 
Vrijdagochtend is dan toch echt de kwalificatie en ik maak mijn eerste rondjes op het circuit. Ik ga met een vrij lakonieke houding de baan op en niet met het idee om een snelle tijd neer te zetten want dat is gewoon niet haalbaar. Zo behaal ik een 16e startplek.

 
Zaterdagochtend wordt de eerste echte race van het weekend gereden. Start vanaf plek 16, de rode lichten gaan uit en de race is begonnen. Iedereen vol op het gas. Het eerste rondje blijft vrijwel de hele opstelling gelijk. Tijdens de race ben ik vrijwel constant in gevecht met Cees van Oord en door een klein foutje van hem en mijn oplettendheid kan ik weer een plekje pakken en ben zodoende als 15de  over de finish gekomen.

 
Zondagochtend wordt race twee gereden en daar wil ik toch wel wat verder naar voren toe zien te komen want ik weet dat ik het kan. Buiten is het 32 graden en in de auto zo rond de 55 graden. Geen blowers!!! …het wordt echt peentjes zweten.
Ik moet door de uitslag van de race van zaterdag op plek 15 starten. Halverwege de  race rijd ik op plek 13 en wil een poging doen om mijn voorganger in te halen en zo plek 12 te veroveren. Helaas die kans word me niet gegund want mijn voorganger gooit zijn auto pal voor de mijne. Vol in de remmen dus…. hierdoor kan mijn achterligger mij inhalen en lig ik dus weer op plek 14.
In de daarop volgende bocht geeft plek 13 een klein tikje tegen plek 12 en zo zie ik plek 12 van links naar rechts over het circuit schieten. En ja, dat heb ik één keer eerder mee gemaakt. In een fractie van een seconde krijg ik flash backs van die crash en besluit dat ik koste wat het kost mijn auto heel wil houden.  Heb dus mijn auto zowat tot stilstand gebracht en gewacht totdat de spinnende auto was uitgeraasd. Dat is achteraf een goede beslissing geweest want anders had mijn auto voor de zoveelste keer in elkaar gezeten en daar heb ik even geen zin meer in.  Hierdoor verlies ik echter wel twee plaatsen want mijn achterliggers schieten mij links en rechts om de oren.

 
Al met al dus geen goede eindplek maar wel lekker gereden en gestreden en daar gaat het uiteindelijk om. Ik ben weer een hele ervaring rijker, veel schadevrije kilometers gereden op een voor mij onbekend circuit.

 
Nu ga ik eerst van een welverdiende vakantie genieten en mij voorbereiden op het weekend van 1 en 2 september. Dit is weer op het vertrouwde circuit van Zandvoort (Trophy of the Dunes).

 
Sportieve groet
Jasper

 

Een week van te voren beginnen de zenuwen alweer te kriebelen. Gaat het wel of niet regenen: dat is de vraag welke behoorlijk door mijn hoofd spookt. Iedere dag op de weersvoorspellingen letten, maar daar word je ook niet veel wijzer van. Gewoon afwachten maar………en hopen dat de weergoden je gunstig gezind zijn.

 
Na de schade van de paas-races staat de auto er weer gelikt bij. Het heeft weliswaar  een hoop tijd, energie en geld gekost maar dan ben je toch wel weer blij als de auto op tijd af is. De donderdag voor de race heb ik nog maar een dag vrij genomen om de laatste puntjes op de i te zetten. Er moeten nog stickers geplakt worden en ik moet nog  banden uitzoeken welke ik laat registreren en merken. Per weekend mag je maximaal 6 banden gebruiken. Al met al is het wel weer een uurtje of half 1 voor ik in mijn bed lig.

 
De volgende morgen gaat om 5.30 uur de wekker weer, vaders opgetrommeld want er moet getraind worden. Dan rij je op een doordeweekse dag om 6.00 uur weg en jeetje..wat is het al druk op de weg. Ik kan vandaag in twee sessies van 40 minuten trainen. De eerste sessie geeft niet echt een goed gevoel. Mijn tijden zijn niet snel genoeg en dat wijd ik aan het feit dat niet alleen mijn auto, maar ook mijn zelfvertrouwen een fikse deuk heeft opgelopen tijdens de paas-races. Kop bijelkaar houden en jezelf moed inspreken want het was per slot van rekening niet mijn schuld. De tweede sessie is duidelijk beter. Ik kan blijven plakken aan de Seats terwijl die toch echt 2 seconden per rondje sneller zijn. Ik stap gelukkig weer  met een goed gevoel mijn bolide uit.

 
Zaterdagmorgen  7.45 uur technische keuring.  Gewoon meteen goedgekeurd zoals het hoort. Daarna moet iedereen bij de wedstrijdleiding komen voor de rijders-briefing. Hier krijgen we enige informatie over  het verloop van het weekend. Vanaf 9.30 uur krijgen we twintig minuten de tijd om de beste tijd neer te zetten voor een mooie startplek. Iedereen blijft bij elkaar rijden en niemand neemt dus echt de ruimte om lekker zijn eigen rondje te rijden. Na een paar rondjes heb ik wat rijders voor laten gaan om ruimte te creëren. Het blijkt de juiste tactiek te zijn want ik zet een prima vierde tijd neer. Ik mag maandag starten vanaf plek 4.

 

 
De zondag gebruik ik om goed uit te rusten, hier en daar een poetsdoek over de auto te halen en alle benodigde spullen, zoals compressor, gereedschappen, banden etc. in de  bus te laden zodat alles voor maandag klaar staat.

 
Maandagmorgen om 9.45 uur is de eerste wedstrijd. De aders kloppen in mijn nek. Kan ik bij de start de vierde plek vasthouden……. Iedereen staat aan de start en mijn persoontje, die toch in vergelijk met de andere coureurs heel weinig ervaring heeft staat gewoon te glimmen op plaats 4. De rode lampen gaan uit en ik ben goed weg. Ik kan  de eerste paar ronden aardig meekomen met de nummers 1 t/m 3(héél ervaren coureurs). De race duurt in totaal 12 ronden en het is voor mij dus een kwestie van de deur dichthouden. Vanaf ronde 9 komt de ervaren Kirsh aardig in de buurt. Deze heer is gestart vanaf positie 16 omdat hij de kwalificatie niet heeft gereden. Hij heeft dus al 11 coureurs ingehaald. Ik word zenuwachtig en ga foutjes maken. Op een bepaald moment ben ik het zat en heb mijn binnenspiegel weggedraaid zodat ik niet kan zien hoe dicht hij achter me zit. Gelukkig met succes want hij heeft mij niet kunnen kloppen. Ik ben als vierde gefinisht en heb mijn eerste punten te pakken voor het kampioenschap. Mijn dag kan eigenlijk al niet meer stuk maar dit ritje smaakt wel naar meer.

 
Race twee is iets minder succesvol. Op het laatste moment begint het te regenen en al in de opwarmronde gaat de eerste van de baan. Jemig wat is het glad. Het is gewoon een ijsbaan. Ook voor mij duurt het niet lang voordat ik ga glijden. Al  in de derde bocht breekt de auto van achteren uit en ik schuif achteruit tegen de vangrail aan. Een wiel geblokkeerd en ook ik kan dus stoppen. Als echte toeschouwer sta ik  langs de kant te kijken naar mijn collega's die één voor één van de baan gaan. Het is gewoon te glad en het duurt dan ook niet lang voordat de safety-car de baan op komt.  Deze blijft een aantal ronden voor de coureurs uitrijden om de gestrande coureurs van de baan te slepen. Uiteindelijk zijn 8 van de 16 rijders met de nodige schades gefinisht.

 
Al met al ben ik toch erg blij met de uitslag van dit weekend. Ik sta op plek 8 in het algemeen klassement en kijk alweer uit naar de volgende races op het circuit van Assen.  Ik hoop hier weer wat puntjes te pakken.

 
Eerst maar weer de opgelopen schade herstellen en dan de dagen aftellen dat ik weer mag laten zien wat ik kan……..

 
Groeten
Jasper Bijl

Het is mijn eerste officiele wedstrijd en de spanning giert door je lijf. Je weet eigenlijk niet waar je het zoeken moet. Het ging nu echt allemaal gebeuren en niet zonder resultaten. De eerste race vond plaats op zaterdag. Ik heb mij op deze dag als 7e gekwalificeerd en daar was ik erg blij mee, zeker omdat de kwalificatie niet zonder slag of stoot ging. Hier en daar werden er wat schades  gereden en doordat er olie in het scheivlak lag werden er geen al te beste tijden gereden.  
De race van zaterdag verliep eigenlijk voor iedereen wel vlekkenloos en ik ben dan ook als 9e gefinisht wat een erg mooi resultaat is voor een eerste race.

De maandag verliep wat minder goed. Niet alleen voor mij maar voor meerderen verliep het niet zoals wij graag gewild hadden. In de eerste drie bochten waren er al een paar van de baan. Met goed opletten en wat stuurmanskunsten heb ik mezelf er door weten te wurmen. Tot in de 16e minuut het noodlot toesloeg. Er vond een schuiver plaats tussen twee mede-(st)rijders en in die schermutseling werd ik meegezogen. Zijkant in elkaar en een afgebroken wiel. Einde race dus, flink balen maar zoals we dan maar zeggen: dat is het risico van het vak, als je gaat zwemmen weet je ook dat je nat wordt.

Donderdag
Om half 6 gaat de wekker. Even snel douchen om wakker te worden en snel in de auto op weg naar Zandvoort. De bedoeling van deze dag is om de auto te testen en de afstelling heel precies op orde te brengen. Dit heb ik uiteraard niet alleen gedaan. Hiervoor is een instructeur mee geweest om mij de laatste kneepjes van het vak bij te brengen. Deze instructeur kon ook duidelijk vertellen aan de afsteller wat er anders moest. Einde van de dag hadden we de spulletjes op de rit, snel weer naar huis om de laatste puntjes op de i te zetten voor het aankomende weekend.

Vrijdag
Ook nu gaat weer erg vroeg de wekker. Vandaag is de dag om  even op mijn manier een aantal rondjes te sturen over het circuit. Met in mijn achterhoofd de regel dat ik mij niet gek moet laten maken door anderen en dat is erg goed gelukt. Na een aantal rondjes zag ik de gele vlag, er stond een Swift tegen de vangrail en de hele neus eraf. Erg spijtig voor dit meisje, zo snel al schade.

Zaterdag
Dit is dan de dag dat het echt gaat beginnen. 's-Morgens vroeg naar de technische keuring. Op de brandblusser na in één keer goedgekeurd. Snel brandblusser verplaatsen en op naar de kwalificatie.  In de kwalificatie zijn er twee auto's uitgevallen door een confrontatie met de vangrail. Bij mij ging alles voortreffelijk. Mijn eerste kwalificatie meteen als 7e aan de start, helemaal goed dus. Het is inmiddels 13:30 uur. De adrealine giert door mijn lichaam. Over een half uurtje wordt het echt serieus. De lichten staan op rood, er wordt gevlagd voor de opwarmronde en iedereen rijdt rustig weg. Netjes de bandjes opwarmen en weer voor de streep stoppen. De lichten gaan op groen en er barst een hevige strijd los om je plekje te verdedigen. De race verloopt goed en uiteindelijk kom ik als 9e over de finish. Helemaal tevreden en met een goed gevoel loop ik terug naar de tent.

Zondag.
Zoals het hoort blijf je ook op een rustdag nog met je auto bezig. De auto dient er toch iedere race glimmend bij te staan. Nog even het industrieterrein op om wat startjes te oefenenen en dan toch maar even wat rust pakken want die kon ik goed gebruiken.

Maandag.
De auto is geheel klaar dus het is gewoon wachten tot ik het circuit op mag. Tien voor twee en iedereen staat aan de start met ronkende motoren klaar voor race twee. Al in de eerste bocht gaan er twee vanaf. Gelukkig niet geraakt en hierbij pak ik twee plekken die ik in de start verloren was. De race verloopt lekker. Ik ben mooi in gevecht met twee anderen. Tot in ronde zeven gebeurt waar je altijd bang voor bent. Het  meisje wat voor mij rijdt  raakt in een slip en ik kan alleen proberen uit alle macht haar te ontwijken. Hier krijg ik echter weinig kans voor omdat wij op een behoorlijke snelheid rijden. En dan in een fractie van een seconde zie je haar aankomen en zit zit ze met auto en al in mijn portier. Auto in elkaar, dat is balen maar ik dacht gewoon weer verder te rijden. Helaas is dit niet meer mogelijk want mijn wiel is afgebroken. Kortom einde race twee.